Blog

Równość posadzki przemysłowej betonowej


Równość posadzek przemysłowych betonowych zacieranych

Nie ma w Polsce obowiązującej normy na równość posadzki betonowej. Polska Norma została wycofana bez zastąpienia. Dlatego należy przyjąć rozsądne kryteria odbioru równości posadzki przemysłowej betonowej w umowie pomiędzy Zamawiającym, a Wykonawcą np. zgodnie z normą DIN 18202, a następnie się jej trzymać podczas wykonywania i odbioru posadzki przemysłowej betonowej.

Pamiętajmy, że posadzka przemysłowa betonowa jest najtańszą z posadzek przemysłowych. Jest to przecież płyta betonowa, ułożona, zawibrowana i zatarta na gładko z utwardzeniem powierzchniowym lub bez utwardzenia. Jej równość ma zagwarantować jej bezpieczne użytkowanie przez ludzi, którzy na niej pracują oraz ekonomiczne użytkowanie przez Inwestora (minimalizacja kosztów napraw spowodowanych zużyciem w skutek normalnego użytkowania).

W znakomitej większości mniejszych obiektów (hale od kilkuset metrów kwadratowych) beton układany jest ręcznie! Tylko na dużych obiektach, z zapewnieniem odpowiedniego dostępu, beton układany i niwelowany jest za pomocą kombajnów do betonu typu laser screed. Oczywiście posadzkarze używają niwelatorów laserowych, jednak pamiętajmy, że taka posadzka to nie jest produkt z fabryki! Posadzkarze wykonują posadzę z betonu – materiału o płynnej konsystencji, który pływa i faluje w procesie obórki mechanicznej.

Następnie zacierana jest zacieraczkami ręcznymi lub samojezdnymi, których zadaniem jest utwardzić powierzchnie i zamknąć ją mechanicznie, nie zaś wypoziomować i wyrównać.

Co powoduje cały ten proces wykonania posadzki – czyli obróbki posadzkowej płyty betonowej?
Uzyskanie przemysłowej posadzki betonowej o zadanej wytrzymałości na uderzenia, ścieranie, niepylącej, o wymaganej równości. Zmierzam do tego, że jeśli Inwestor zamawia posadzkę przemysłową betonową to musi liczyć się z tym, że jest to beton ze wszystkimi jego urokami.

KRYTERIA I WARUNKI ODBIORU RÓWNOŚCI BETONOWEJ POSADZKI PRZEMYSŁOWEJ

Równość posadzki powinna być mierzona 2 metrową łatą z użyciem klinów mierniczych. Taki pomiar powinien wskazywać odchylenia równości do 6 mm na 2 metrach. Niedopuszczalne jest wykonywanie pomiarów innym przyrządem niż 2 metrową łatą, tzn. łatą krótszą niż 2 metry, łatą dłuższą niż 2 metry. Tym bardziej niedopuszczalne jest wykonywanie pomiarów równości posadzki z wykorzystaniem 4 metrowej łaty lub sznurka murarskiego (SIC!). Na całej powierzchni posadzki pomiaru równości powierzchni dokonujemy za pomocą niwelatora laserowego. Te odchylenia, zgodnie z normą DIN 18202, mogą sięgać do 15 mm na całej długości i szerokości posadzki, jeśli nie znajdują się na niej zaplanowane spadki.

Niedopuszczalne jest również polewanie posadzki wodą i sprawdzanie jak woda przelewa się po jej powierzchni. Niedopuszczalne jest prześlizgiwanie przedmiotów pod łatą w celu wykazania nierówności posadzki lub wykonywania tych pomiarów bez światła dziennego lub sztucznego, który oświetla cały obiekt i świecenia pod łatą latarką. Tego typu zabiegi świadczą albo o braku kompetencji osób, które dokonują odbioru, albo złych intencjach – szukanie możliwości nieodebrania robót w celu obniżenia ostatecznej ceny – albo i jedno i drugie.

Odbiór równości posadzki powinien odbywać się maksymalnie do 72 godzin po ostatecznym zatarciu posadzki. Zwykle wykonuje się dylatacje pozorne, czyli nacinane do 24 godzin od zatarcia. Od tego momentu na posadzce będzie zachodziło zjawisko paczenia płyt betonowych na brzegach, tj. w miejscach nacięć i będzie postępowało w czasie. Dlatego pierwszy i jedyny miarodajny pomiar równości należy wykonać do 72 godzin po zatarciu. Każdy kolejny pomiar będzie jedynie pomiarem tempa i rozmiaru zniekształceń płyt betonowych, od momentu wykonania pierwszego pomiaru odniesienia. Czyli innymi słowy, im posadzka starsza, tym będzie bardziej nierówna. Jest to zjawisko naturalne, niezależne od wykonawcy.

Oczywiście można niwelować to zjawisko wprowadzając szereg zmian w projekcie płyty betonowej i jej grubości, zastosowania klasy betonu, konstrukcji i rozmieszczeniu dylatacji konstrukcyjnych i nacinanych, zastosowania włókien polipropylenowych, odpowiednią pielęgnacją płyty posadzkowej. Trzeba sobie tylko zadać pytanie, czy te wszystkie zmiany mają swoje uzasadnienie ekonomiczne, bo ktoś – Inwestor – za to wszystko będzie musiał zapłacić.

Na temat paczenia płyt betonowych, które ma zasadnicze znaczenie jeśli chodzi o równość posadzek przemysłowych, jest kapitalne opracowanie autorstwa mgr. inż. Tomasza Chibowskiego, prezesa firmy Fibre System Sp. z o.o. – praktyka, wykonawcy wielkopowierzchniowych posadzek przemysłowych pt. „Paczenie płyt betonowych na brzegach dylatacji – Curling”, Materiały Budowlane, wrzesień 2007, gdzie cytuje: „ACI 302.1 R-04 (Guide for Concrete Floor and Slab Construction): Nawet przy najlepszej jakości opracowaniu projektowym i właściwym wykonawstwie budowlanym jest nierealne, aby płyta nawierzchni przemysłowej była pozbawiona rys i zjawiska paczenia krawędzi i naroży. Każdy inwestor powinien więc być świadomy, że zupełnie normalnym zjawiskiem, jakiego należy oczekiwać, będzie pojawienie się pewnej liczby rys i spaczeń w każdej posadzce przemysłowej i że takie zjawisko nie świadczy o niedociągnięciach projektu oraz o złej jakości wykonawstwa”. Warto zapoznać się dokładnie z całym opracowaniem.

Dla wszystkich Inwestorów i ich przedstawicieli, którzy chcą uzyskać posadzkę o podwyższonej równości polecamy zamówić u wykonawcy posadzkę o równości zgodną z normą DIN 15 185, przeznaczoną do magazynów wysokiego składowania. Wtedy Inwestor płaci i dostaje dokładnie to, co sobie zamówił.

Autor: Paweł Kresso

Zobacz także: